Ronde van Vlaanderen 2018

Help! De Hollanders komen onze nationale feestdag kapen! Bij de vrouwen was het podium volledig voor de noorderburen. Niet uitzonderlijk gezien al hun toppers. Bij de mannen was dit echter het laatste wat in onze gedachten kwam. Even leek dit absolute doemscenario dichtbij te komen toen 3 van de 4 koplopers op de laatste passage van de Kwaremont kezen waren. Het werd stil in de Vlaamse huiskamers. De achtervolgende groep bulkte van het inlandse talent. Alle toppers waren aanwezig, ook Vanmarcke en Naesen ondanks hun valpartijen, maar de groep was verlamd door het voorspelde ploegenspel van Quick-step. Boonen had het voor de koers al aangegeven. Schrijf maar op mannen: Terpstra wint. In de E3 was al duidelijk geworden hoe sterk Niki wel was. In de Ronde vertrok hij een eerste keer op de Koppenberg. Een slordige 45 km voor de aankomst. Het was Tiesj Benoot die alle zeilen moest bij zetten om hem terug tot de orde te roepen of de wedstrijd was daar al gereden. Een eerste serieuze waarschuwing en meteen ook de scheiding van het kaf en het koren. Net voordien waren Van Baarle en Langeveld uit die groep ontsnapt en samen reden ze naar het groepje met Mads Pedersen, dat al na de Muur vertrokken was. 3 subtoppers die mekaar uitstekend vonden in de samenwerking. Geen wonder dat ze het tot de laatste passage van de Kwaremont uitzongen. Intussen kregen we op de Taaienberg een stevige versnelling van Greg. Sep ging mee maar kon zijn wiel niet houden, een veeg teken. De blauwe armada kreeg ie er echter niet van en alles kwam terug samen. Op de Hotond kregen we een demarrage van Sanremo winnaar Nibali. Heerlijk! Een Tourwinnaar met kans op winst in de Ronde! De demarrage werd echter beantwoord door Terpstra, wat het enthousiasme al deed verminderen. En die zakte al helemaal tot het dieptepunt toen hij Nibali bijna meteen ter plekke liet. Vermoedelijk een kinderlijke inschattingsfout van de Italiaan, die na de Kruisberg een afdaling had verwacht. Meteen werd duidelijk dat Gilbert en Stybar de sleutel in handen hadden. Wie nog naar voren wou, moest van die mannen af. Op de oude Kwaremont waren dat Tiesj en Sep. Daarna was dat tot tweemaal toe Sagan himself. Na de Pater had hij een mooi gaatje, maar hij waaide simpelweg terug naar de achtervolgers. Een harde les voor de wereldkampioen. En het bewijs dat ie nog steeds niet top is. Dit in tegenstelling tot Mads Pedersen. De jonge Deense hardrijder, waarmee we in Dwars door Vlaanderen al mochten kennis maken, kon zijn inspanning wél blijven verderzetten. Hij bleef nog 15 km lang vechten tussen Terpstra en de achtervolgers. Een onwaarschijnlijk sterke prestatie, zeker voor een 22-jarige. Dit is de ontdekking van een wereldtopper in de kasseiklassiekers. Terpstra terug bijhalen heeft er echter niet meer in gezeten. Hij gaf zijn voorsprong niet meer uit handen en wint na Roubaix zijn tweede klassieker.

Het hoeft niet gezegd dat de Nederlander dan ook niet zal ontbreken in de ploeg van de eindwinnaar. Hij kostte amper 417 CQ punten en heeft er nu al meer opgebracht in de laatste 30 dagen. Grinta-redacteur Steven Verniers, met wie we zaterdag samen de Ronde reden, had de 3 genoemde Nederlanders in zijn team. Ook nummer 3 Gilbert en 4 Valgren Andersen had hij aangekruist. Dit was de basis voor zijn tweede dagoverwinning, nadat hij ook al de Omloop op zijn naam had geschreven. Henk Omey was de enige met Mads Pedersen, maar dit volstond niet voor een topnotering. Maarten De Boe en Stijn Dendauw konden daarvoor betere papieren voorleggen. Zij springen daarmee in de stand ook over Pieter, die naar plaats 3 terug valt.

 

2 thoughts on “Ronde van Vlaanderen 2018

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *