Pogacar reed gisteren zijn eerste wedstrijd van het seizoen. Meteen de Strade gewonnen met een solo van 80km. Je kan slechter starten. Saai voor de koersliefhebber, die het moet hebben van de strijd om plaats 2. Gelukkig heeft de Sloveen nog een hoge gun factor. Altijd groots als verliezer. Nooit naast zijn schoenen als winnaar. Grappige kerel ook. Zelfs op de fiets, getuige zijn gebaar toen ie de bocht nam waar hij vorig jaar viel. Je kan weinig tegen de Sloveen hebben. Maar toch snakken we naar tegenstand. Die komt nu enkel van Van der Poel. Vorige week schreef ik dat we het in de kasseikoersen van Brennan en Magnier zullen moeten hebben. Wel in de klimkoersen maakten we gisteren kennis met een nieuw mega talent. Paul Seixas. Amper 19 (negentien) jaar en na Pogacar veruit de sterkste in koers. Hoe kan je nu de 2e beste renner van 2025 los uit de wielen rijden nadat hij er 80km uit de wind kon vertoeven. Bij-zo-der straf. Als die zich verzorgt, komen er snel échte duels aan met de Sloveen. Dit kan wel eens de Messias worden voor het Franse wielrennen. De langverwachte opvolger van Bernard Hinault in 1985. Daarachter zagen we hoopgevende prestaties van landgenoten. Van Mauri Vansevenant die alleen naar groep 2 kon rijden. Van Gianni Vermeersch die sterk stand hield in de kopgroep en een schitterende 5e plaats binnenhaalde. En van Wout Van Aert, die al dichter bij zijn topconditie staat dan gevreesd.
Evi Arijs uit Opwijk had een Siena ploeg opgesteld met Pogacar. Ze had zelfs Seixas niet nodig maar haalde het van Thomas Soete en Pieter Chiers dankzij Labrosse en Kron. Sterk gespeeld.
In de stand is Pascal Meirlaen van de DeGhellinckDieHards de nieuwe leider. Met Seixas, Van Dijke en Brennan heeft hij 3 scorende outsiders. Mijn trainingsmakker Stijn Vandenberghe (tevens sponsor met White House Design) klimt naar plaats 2, net voor buurman Steven Himpe.
