Topfavoriet zijn en het rustig afmaken. Vooralsnog niet Remco’s handelsmerk. Eerder de rest verrassen met een vroege aanval en weg blijven. Vandaag droeg hij rijn rol bijzonder waardig. Zijn ploeg van bij de start alle kopwerk laten doen. Niet te vroeg vertrekken. Het was Grégoire die het vuur aan de lont stak, waardoor Remco niet zelf moest demarreren. In schuifjes werd de kopgroep tot 3 man gereduceerd. Ook de duivelse Skjelmose, die Evenepoel en Pogacar vorig jaar zeer verrassend vloerde in de sprint, was mee. Finaal was hij de enige die Remco kon volgen. Hij had er kunnen van weg rijden, maar gezien de tegenwind koos hij om de Deen mee te nemen en dus voor zijn sprint. Moedig na de nederlaag van vorig jaar. Maar hier had ie in de winter aan gewerkt. Dat heet dan vertrouwen. Dat vertrouwen bleek terecht want in de sprint was hij een paar klassen te sterk. Zeer volwassen overwinning van onze landgenoot. Bijna op reserve. In de sprint voor de 3e plaats werd onze jonge landgenoot Emiel Verstrynge mooi 5e. Hij maakt daarmee de ontgoochelende keuze goed om het WK veldrijden te skippen.
Dries Demeyer slaagde er in om 4 renners uit de top 5 op te stellen. Een huzarenstukje van deze topper. 3 ploegen. 1 top 10 in klassement en 2 dagoverwinningen. Faut le faire. De boezemvrienden Koen Heindryckx en Staf Van Der Schueren eindigen broederlijk op 2 en 3.
In de stand lijkt Ivo Goderis dankzij Cosnefroy een beslissende kloof te slaan. Fabrice en Tom zakken een plaatsje. Luc Vansieleghem, vader van atleten Jasper en Lander, springt naar plaats 2. Ook Gilles Vandenbroucke komt sterk aanzetten richting podiumplaatsen. Het beloven nog 2 spannende koersen te worden!
