De Brabantse Pijl kreeg een gedroomde finale. Remco Evenepoel maakte zijn comeback na zijn aanrijding met de postbode in het najaar. Hij was meteen op topniveau. Hij reed samen met Wout, onze andere inlandse topper, het volledige peloton in de vernieling. Dat was voor beiden op zich al een kleine overwinning. Uiteraard waren de grote 2 er niet, maar met Pidcock, Powless, Morgado en co stonden er toch geen sukkelaars aan de start. De verstandhouding tussen onze 2 toppers was uiterst goed. Tijdens de laatste beklimming schoten ze zowaar zelfs in de lach toen ze naar mekaar keken. Ze hadden samen iedereen naar huis gereden. Het verschil zat hem vooral in het simpele feit dat Wout minder uit de wind zit bij de kleine generaal dan omgekeerd. Waardoor Wout meer afgemat aan de finish kwam en zijn sprint er (opnieuw) niet uit kwam. Remco haalde het van op de kop. Wat een comeback. Je eerste wedstrijd in maanden met overwicht winnen, dan heb je keihard gewerkt op je eentje. Straffe kerel. Vandaag en vooral zondag mag hij meteen een duel aangaan op het volgende level. We kijken er vol spanning naar uit. En Wout, die blijft de ereplaatsen opstapelen dit voorjaar. Onontbeerlijk in onze Megavelo ploegen. Behalve in Waregem werd hij ook telkens enkel voorgegaan door (ex)-wereldkampioenen, geen schande. Enkel de explosiviteit ontbreekt. In tegenstelling tot mijn vorige verslag ben ik daar alweer iets hoopvoller over. Dat kan niet volledig weg zijn, kijk maar nog eens terug naar zijn magistrale counter op Van der Poel op de Spelen vorig jaar. Pedersen, Evenepoel en de rest van het peloton stonden niet meer op beeld. Onze hoop gaat dit voorjaar telkens over in ontgoocheling, maar we moeten met zijn allen wat meer geduld en respect tonen tov onze kampioen. Tenslotte verloor hij vorig jaar bijna het hele seizoen met 2 zware revalidaties. Net als zijn nederlagen dit jaar, draagt Wout deze tegenslagen zeer waardig. Bij hem hoor je niet dat hij diep heeft gezeten, aan stoppen heeft gedacht en van geloof is veranderd. Maar nu ben ik misschien wat te negatief tov onze andere kampioen 😉 Hij komt er wel weer. Vandaag alvast een nieuwe kans.

In Megavelo won Frank De Grauwe met een 100% Belgische ploeg de sprint tegen Wouter Dhaenens (een ploeg zonder Evenepoel!) en Steven Pauwels van Delta Solutions. In het klassement is Naim Lampe terug over Fabrice Laga gesprongen. Ditmaal definitief want dit is Fabrice zijn kasseiploeg. Het straffe is dat zijn klassementsploeg het ook zeer goed doet op een 5e plaats. Voor Naim begint het er dus zeer goed uit te zien. Sabin Van Oost blijft derde. Maar traditioneel komen ook nog een aantal ploegen uit de achtergrond opzetten. Daar springt White House Design in het oog met een voorlopige 7e plaats. Het wordt nog een bijzonder spannende laatste week voor velen.

In de aanloop naar Roubaix probeerden we met zijn allen argumenten te vinden waarom Van der Poel niet de enige vijfsterren favoriet was. Hij was toch ziek geweest en was in de Ronde niet top? Er was uiteraard Pogacar, indrukwekkende winnaar in de Ronde. Maar ook Pedersen, Ganna en vooral Van Aert gingen in Roubaix stukken beter voor de dag komen omdat de steile hellingen ontbraken en het dus meer op het absolute vermogen aan zou komen. Alle 3 kenden ze pech. Ganna en Van Aert moesten door een lekke band en een valpartij al zeer vroeg achtervolgen en verspilden daarbij al kostbare krachten. Pedersen reed in de finale lek. Maar los van die pech, is de eindbalans toch dat het voor deze stervelingen een ongelijke strijd is tegen de twee godenkinderen. Pogacar maakte zijn profdebuut in Roubaix. Hij mist de ervaring om slechte kasseien op hoge snelheid te nemen, maar was als lichtgewicht ook in het nadeel. Toch reed hij het volledige peloton in de vernieling. Tot hij net als in de Strade een bocht te snel wou nemen. Daar kon hij zijn fout nog recht zetten omdat het andere godenkind er niet was. Gisteren werd deze fout genadeloos afgestraft. En Van Aert? Die zat in het bos van Wallers uitstekend gepositioneerd in het wiel van Pogacar, maar werd daar positie na positie uit weggedrumd. Waardoor hij finaal niet mee was met de kopgroep toen Van der Poel na het bos het peloton bombardeerde. Het mag duidelijk zijn dat deze Van Aert zowel in de sprint als in de inspanningen van enkele minuten de power ontbreekt om met de wereldtop mee te kunnen. En als we eerlijk zijn: ook met het niveau eronder. Het siert hem dat hij net als vorige week koppig blijft verder strijden. Zijn uithouding is dus wel top. Een deel van de verklaring is dat hij bijna het volledige seizoen miste vorig  jaar door zijn 2 zware valpartijen. Maar het wordt duidelijk dat hij zich niet enkel mag blijven focussen op de 2 topklassiekers. Hij zal zijn focus wat moeten spreiden, maar tegelijk ook een keuze maken tussen eendagskoersen en rittenkoersen. Zijn huidige sterkte is dat hij niet kapot gaat. Niet in lange eendagskoersen, maar ook niet dag na dag in rittenkoersen. Voor dit jaar kan hij met die kwaliteit uitblinken in de Giro. Maar als hij de komende jaren nog iets wil betekenen in eendagskoersen, zal er toch sterk op die korte inspanningen moeten gewerkt worden. Wat niet evident is voor een 30 plusser. Ik vrees dat hij op dat gebied wel voor een belangrijke keuze staat, want beiden combineren lijkt een brug te ver. Zelfs Van der Poel slaagt daar niet in. Dat is enkel voor Pogacar weg gelegd.

Fabrice Laga immiteerde in de pronostiek het huzarenstuk van Van der Poel. Met dezelfde ploeg ‘Mangeurs de pavés’ zowel Sanremo als Roubaix winnen. Een straffe prestatie. Hij klopt White House Design, notoir lid van The Blacklist, alsook onze designer voor de Nacht van de Koers, en Kristof Walraet. Fabrice neemt ook de eerste plaats over van Naim Lampe. Als je ziet dat deze ploeg na de Strade nog 421e stond, weet je dat je nooit moet wanhopen, althans niet bij een slechte start. Sabin Van Oost wordt 3e.

Na de kasseiklassiekers geef ik ook een laatste tussenstand mee in de nevenklassementen:

• Bij de spelersgroepen heeft ‘Renaix les Bains‘ uit Ronse de leiding genomen. De rittenkapers van DeGhellinckDieHards uit Oudenaarde en WTC Campus Impuls uit Gent volgen op korte afstand. Daar is de beslissing absoluut nog niet gevallen wie met zijn spelersgroep 5 happy tickets (ticket + drankkaart) en vooral eeuwige roem wint.
• Ook bij de Vichtenaars ligt Dries Demeyer, leading man van Renaix les Bains in pole position
• Bij de vrouwen ligt ex-winnares Stephanie Himpe op kop
• Bij de jongeren staat mijn zoon Briek Maes eerste

Ook de winnaars van de nevenklassementen mogen op de Nacht hun prijzen komen afhalen.

In Schoten pretenderen ze het officieuze sprint WK te organiseren. Aan de start geen Milan, maar voor de rest wel een mooie reeks topsprinters. Het was vooral uitkijken naar het duel tussen de 2 Belgische toppers en ex-ploegmaats Merlier en Philipsen. Vooraf stond Merlier met een extra ster achter zijn naam en dat bleek niet ongegrond. De finale werd ontsierd door een val vooraan het peloton, maar de 2 protagonisten ontsnapten er aan. Merlier bleef zeer lang achteraan het peloton, maar in de laatste kilometer piloteerde Tiegemnaar Bert Van Lerberghe hem naar voor met een perfect getimede versnelling. Klasse. Philipsen ging daarna de sprint aan maar Merlier kwam er nog keizerlijk over en won met ruim een fietslengte verschil. De Italiaan Moschetti werd derde, voor Milan Fretin, ons meest recente sprinttalent.

In de pronostiek was het uiteraard aan de sprintersploegen. Daarin was het WPVK duo Koen Heindryckx en Staf Van der Schueren aan het feest. Joachim Calewaert mocht als 2e mee op het podium.

In de stand weinig verschuivingen. Naim Lampe blijft aan de leiding. Enkel Sabin Van Oost maakt dankzij Merlier een mooie sprong naar de 5e plaats.

Zondag dus Roubaix, waar de 2 topsprinters zich willen meten met de klassieke renners. Laat ons hopen dat Van Aert de positieve lijn kan doortrekken en zijn eerste kassei kan scoren. Als alles mee zit, moeten Pogacar, Van der Poel en co te kloppen zijn.

Monument 2. Duel 2 tussen de grote tenoren. Met Van der Poel die door alle kenners een trapje hoger werd ingeschat dan Pogacar. We zullen nooit weten hoe het was gelopen zonder zijn verkoudheid na de E3 en zijn (lichte) val en de daaropvolgende achtervolging. Feit was dat we veel meer kregen dan een duel. De 2 kemphanen waren duidelijk de sterksten bergop maar durfden niet met mekaar naar de finish, waardoor de schaduwfavorieten Pedersen en Van Aert er in slaagden om telkens terug te keren. Net zoals met Ganna in Sanremo. Met Stuyven kreeg Pedersen zelfs nog een ploegmaat mee. Heerlijk spannend met wisselende kansen. We zagen een bijzonder aanvallende Pogacar. Vanaf de 2e keer Kwaremont knalde hij helling na helling à bloc op om zijn concurrenten met grotere motoren stelselmatig af te matten. In tegenstelling tot in Sanremo moesten die finaal plooien. Op de derde passage van de Kwaremont moesten ze er finaal af. Zelfs met 4 in de achtervolging verloren ze daarna ook terrein, ondanks de tegenwind in de laatste 8km. De wereldkampioen was de sterkste. Wout miste net het podium en zo de kers op de taart van zijn verrijzenis. Onderweg kwam hij enkel te kort op de steilere hellingen als de Taaien-, de Pater- en de Koppenberg. Op de andere bergen en tussendoor had hij duidelijk veel meer vermogen in de benen dan in de E3. Telkens vocht hij zich koppig en vastberaden terug in koers. Op de laatste keer Kwaremont was hij zelfs de sterkste van de achtervolgers. Dat belooft veel goeds voor volgende zondag, waar er geen (steile) hellingen zijn. Daar zal het voor Pogacar veel moeilijker zijn om zijn concurrenten met meer PK’s af te matten. En bij Van der Poel zijn er mogelijk al paar procentjes af van zijn vormpiek. Daarom zet ik Wout op gelijke hoogte van de 2 heren. Tel daar ook nog een Pedersen, Ganna en Philipsen bij en we krijgen zondag een heerlijke koers. Maar eerst nog de Scheldeprijs woensdag.

98 ploegen hadden gisteren de winnaar in de rangen. Geen enkele haalde echter de top 10. Ook in de stand zijn deze ploegen niet meteen bovenaan te vinden. Met een verzameling (sub)toppers kom je veel verder. Dat had ook Naim Lampe begrepen. Net zoals een reeks andere ploegen had hij de nummers 2 tot 6. Naim kon daar met Ballerini en Garcia Cortina enkele outsiders bij plaatsen. Met zijn ploeg ‘Anderlecht Champion’ (duidelijk enkel koerskenner…) troefde hij Brecht Vandevyver en zijn collega Reinout Delclef af. Met zijn monsterscore neemt hij ook de leiding in de stand. Vichtenaar Dries Demeyer wordt nu tweede, voor Brecht Vandevyver.

Vertrouwen tanken. Dat was het doel voor Wout Van Aert en de zijnen vandaag. Tot op 100m van de finish verliep dat perfect. In de aanloop naar Berg Ter Stene voerde Visma een groots nummer op. Met 5 op kop. Van Baarle laat vanop de 5e plaats het gat vallen. Affini rijdt vol gas tot aan de voet om het trio Van Aert, Benoot en Jorgenson te lanceren. Ze gaan op en over de vluchters. Die moeten allemaal passen, inclusief Joshua Tarling. Eentje kan nog aanklampen: Neilson Powless. Deze veelzijdige Amerikaan won al kleine rittenkoersen, de Classica San Sebastian, maar kan dus ook op kasseien uit de voeten. Hij stond eerder al op het podium van deze koers. Dus geen kleine jongen. Toch beslist Wout om hem mee te nemen tot de finish en tegen hem te sprinten. Ietwat egoïstisch en achteraf duidelijk de foute strategie. Maar anderzijds ook te verdedigen. Een kopman moet dergelijke keuzes durven maken. Kampioenen zijn egoïsten. Wout is doorgaans net veel te weinig egoïst. Dus laten we hem hier niet op afrekenen. En zeg nu zelf, wie had hem deze overwinning niet gegund. Hij moet deze sprint nu zo snel mogelijk vergeten en zich optrekken aan de 184km ervoor. De kaarten liggen nog steeds niet schitterend voor de komende 2 zondagen, maar toch al een heel stuk beter dan na de E3. Hij zal het kopmanschap moeten delen met Jorgenson. Het is jaren geleden dat hij als underdog kon starten in zijn klassiekers. Dat biedt ook nieuwe mogelijkheden. En hoed af voor Powless. Sterk gereden.

9 spelers hadden vertrouwen in de Amerikaan van EF education. Daaronder Davy Vierstraete van het legendarische Blacklist quintet. Hij troeft Christiaan Demets en zijn eigen dochter Bente af.

In de stand komt Matthias Coppens terug op kop, voor Fabrice Laga. Naim Lampe is de nieuwe derde.

Zondag de Vlaamse hoogmis. Pogacar tegen Van der Poel. Pedersen staat trapje lager, maar kan de lachende derde worden. Of krijgen we toch een outsider?