Als het openingsweekend een voorbode is voor de rest van het voorjaar, dan hebben we een spetterend jaar voor de boeg. Zowel zaterdag als zondag ging een elitegroep met topfavorieten met een kleine voorsprong naar de aankomst en sprintte mano a mano voor de zege. Vooral zaterdag bleven we echter met grote vragen achter. Wat als Degenkolb erbij was geweest? Wat als Stuyven en Theuns door de jury niet waren verplicht om op de kasseien te rijden waar de 3 koplopers ernaast mochten rijden? Wat als Kristoff, Benoot en vooral Boonen niet waren gevallen? Hadden ze Sagan kunnen volgen? Benoot heeft zondag de vraag beantwoord. Boonen heeft ze enkel nog groter gemaakt door niet te starten. Maar er waren genoeg landgenoten om ons aan op te trekken. Vooreerst uiteraard Greg die de Slovaak droog uit de wielen spurtte zaterdag. Sep Vanmarcke die zaterdag als enige mee kon met de wereld- en olympisch kampioen. Naesen die tweemaal top tien rijdt. Stuyven die ijzersterk was gisteren. Was ie attent genoeg geweest om de sprint in Sagan zijn wiel te starten, dan maakte hij een zeer goede kans. Benoot dus die zondag op de afspraak was. Philippe Gilbert, minder zichtbaar, maar kwam zaterdag van ver terug. Outsider voor 2 april. Maar de man van het weekend is uiteraard Peter Sagan. Twee dagen op rij de sterkste in koers. En dat vlak na een hoogtestage. Normaal gezien moet zijn vorm dus nog stijgen. Maar april is toch nog eventjes, dus wie zegt dat hij niet te vroeg in vorm is. Remember Cancellara vorig jaar.

Julie Gabriel heeft net als 87 andere ploegen Sagan als kopman, maar kon daar Greg én Sep naast zetten. Genoeg voor een ruime dagoverwinning op zaterdag, zou je dan denken. Toch was het nog nipt tov Marthe Van Lierde en Jeroen Buyck. Twee vrouwen op het podium dus!

Zondag won Marc De Middeleer uit Michelbeke in de Vlaamse Ardennen, voor Maarten De Boe en Jochen Deweer.

In de stand zijn de dagwinnaars Julie en Marc respectievelijk één en twee. Marthe is voorlopig derde.

Proficiat aan de eerste dagwinnaars!

Zaterdag is er de Strade Bianchi. Helaas niet op Sporza maar op Eurosport, tenzij er in extremis nog een akkoord uit de bus komt vallen.

PS: wilt u graag reageren op mijn allesbehalve objectieve verslag of heeft u een interessante opmerking voor uw medespelers of wilt u voor de komende wedstrijd uw visie uitleggen, plaats dan gerust een reactie via de link hieronder!

Zo spetterend als het Vlaamse kasseivoorjaar was, zo slaapverwekkend legt het Ardense drieluik aan. Gelukkig roerden opnieuw enkele landgenoten zich onderweg met De Vreese, Meersman, Vanmarcke (kan hier ooit mee doe voor de prijzen, zo ontdekte hij ook zelf), Van de Sande (sterke race!) en vooral Tim Wellens. Die laatste plaatste vlak na de Bemelerberg een splijtende demarrage. Bijzonder jammer dat Kreuziger en Vanmarcke niet konden volgen, want met 2 hadden ze veel meer kans gemaakt. Ondertussen hadden ex-winnaars Gilbert en Kwiatkowski al afgehaakt. Vooral voor die laatste was er niet echt een verklaring behalve dan een off-day. Daarnaast gunden Australiërs Gerrans en Matthews mekaar het licht uit de ogen niet. Had Gerrans zich aan kop gezet, dan won niemand anders dan zijn ploegmaat. Bizar… En zo waren eigenlijk alle favorieten afgeschreven. Het was Gasparotto die de beslissende demarrage plaatste. Enkel Valgren Andersen (noteren die naam nvdr) kon volgen. De lepe Italiaan zal de jonge Deen vermoedelijk zijn winstpremie hebben beloofd, want hij deed meer dan zijn deel van het werk. Maar al bij al wint de Italiaan toch verdiend en zorgde hij voor een prachtig eerbetoon aan zijn overleden ploegmaat Antoine Demoitié.

Robin Verstyn wreef zich in de handen. Hij stuurde een kassei- en Ardennenploeg in en haalt na de E3 prijs nu ook de Amstel binnen. Sterk. Roel Masschelein werd na zijn overwinning in de Brabantse Pijl nu tweede en Nederlander Joost Van Laere behaalde in zijn thuisrace de derde plaats.

In de stand blijven Cobe en Andy buiten schot, maar daaronder hebben er toch enkelen de aanval ingezet. Zo is Pieter Coppens de nieuwe derde.

De Brabantse Pijl sluit traditioneel het Vlaamse voorjaar af en biedt tegelijk de ideale overgang naar de Nederlandse en Waalse klimkoersen. Tegelijk verdwijnt voor een deel het fanatieke dat we hebben bij de koersen in onze streek. Op dat moment is het mooi mee genomen dat er enkele landgenoten zijn die zich tonen. Dat was gisteren opnieuw het geval. Serry, De Bie, Meersman en vooral Wellens reden opmerkelijk in beeld. Vanaf zondag komen daar ook nog Jan Bakelants en Philippe Gilbert bij, die vorige week helaas wel zijn middelvinger brak bij een duister incident. Terug naar Overijse. Wellens gooide wat te vroeg zijn kaarten op tafel, waardoor hij niet meer mee deed voor de overwinning. Die ging naar Tsjechisch kampioen Vakoc. Het 23-jarige talent kwam na een indrukwekkende demarrage alleen aan en sprak na afloop straffe taal. Namelijk dat hij met die benen ‘iets gelijkaardigs’ kon doen in de Amstel. Niemand onder ons geloofde voldoende in de nochtans betaalbare Tsjech. Toch is dit al zijn derde overwinning van het seizoen en werd hij ook al vijfde in de Strade Bianchi. Zijn straffe taal is dus nog niet eens zo onrealistisch.

Roel Masschelein had met Gallopin en Gasparotto wel de rest van het podium in zijn ploeg en haalt het dan ook verdiend van Robin Verstyn en Xavier Cornelissen.

In de stand blijft de top 3 onveranderd. Cobe blijft dus aan de leiding en wrijft zich in de handen bij de blessure van Gilbert en het passen van Daniel Martin voor de Amstel. Er zitten namelijk nog een hele reeks spelers in het peloton die op beide heren rekenen om nog een mooie eindsprint in te zetten. Daarnaast zijn ook Wellens, Kwiatkowski, Alaphilippe en Vanendert vaak gespeeld. Het eindklassement zal voornamelijk door hun uitslagen worden bepaald.

Zondag dus de Amstel.

Er is vooraf meer over het afscheid van Boonen gepraat dan over zijn winstkansen. Ondergetekende geloofde er echter in omdat Boonen gemaakt is voor deze wedstrijd. En omdat zijn explosiviteit dan wel is afgebot, maar niet zijn kracht en uithouding. Toch sloeg de vertwijfeling toe toen hij er op 130km van de streep al vandoor ging met een select groepje. Is er in de laatste 10 jaar ooit een koers vroeger open gebarsten? Prachtig, maar het leek zelfmoord. Echter toen er na het bos van Wallers een groepje met Vanmarcke aansloot, begonnen we er in te geloven. Tony Martin leverde berenwerk voor onze landgenoot. Toen zijn werk er op zat, namen de mannen van Sky over. Met 3 man op kop voor kopman Stannard. Bizar genoeg vielen de 3 letterlijk weg bij 2 valpartijen op amper een paar honderd meter van elkaar. In de achtergrond begonnen Sagan en Cancellara er terug even in te geloven, maar toen schoof Spartacus weg. Op een bijzonder glad stuk, dat wel, maar er was geen bocht of vreemd manoeuvre te bespeuren. Was het de vermoeidheid al? Sagan reed letterlijk over de fiets van Fabian, maar slaagde er desondanks in recht te blijven op de glibberige stenen. Wat kan die kerel toch een heerlijk stukje met de fiets rijden. Maar zonder de Zwitser en uiteraard zonder ploegmaats was de Slovaak zijn wedstrijd ook naar de haaien.

Vooraan kwam het groepje Boonen-Vanmarcke bij de vroege vluchters en zette de slijtageslag zich verder. Strook na strook vielen er aantal vooraan weg. In de aanloop naar Camphin-en-Pévèle trok Rowe alles op een lint voor zijn kopman, waardoor er maar vijf man meer overbleef: Boonen, Vanmarcke, Stannard, Hagen en de verrassende Hayman. Die bleef als enige over van de vroege vlucht en mocht al van geluk spreken dat hij er nog bleef aanhangen, zo dacht iedereen. Op de volgende strook, de befaamde Carrefour de l’Arbre, trok Vanmarcke alle registers open. Stannard en Boonen deden alles wat ze konden, maar konden Sep niet volgen. Anderzijds reed de Anzegemnaar ook niet helemaal weg. Bovendien had hij de tegenslag dat de vier erachter mekaar ook waard waren en het snel weer samen kwam. Vier tegen één was ie kansloos. Hij werd dus opnieuw ingerekend. Daarna begon het demarrages te regenen. Onze landgenoten lieten niemand rijden. Uiteindelijk ging Boonen zelf bij het binnen rijden van Roubaix. Het was Hayman die hem bij haalde en meteen door ging. Daar zat bijzonder veel snee op. Boonen moest werkelijk alles uit de kast halen om hem bij te benen. Uiteindelijk kwam het op de piste nog allemaal samen. Daar bleek dat Hayman nóg een cartouche had. Hij verraste Boonen door als eerste aan te gaan en Tom werd daarna ingesloten door Vanmarcke, waardoor hij niet meer over Hayman geraakte. De mooiste race in jaren werd afgesloten met een zware anticlimax. Gevloek in heel Vlaanderen. Hij had het zo hard verdiend, na al die pechvoorjaren en vooral na zijn zware val eind vorig jaar. Volgens de arts mocht Boonen trouwens gisteren pas de trainingen hervatten… Er is natuurlijk ons patriotisme. Mocht Jens Keukeleire de rol van zijn Australische ploegmaat hebben gespeeld, we zouden natuurlijk niet zo gevloekt hebben. Maar ook dan waren we volgens mij ergens op onze honger blijven zitten. Zo een fantastisch schouwspel moest toch afgesloten worden met de overwinning van een kampioen. Niet van een kleurloze Australiër die nooit eerder een deftige wedstrijd kon winnen. Het is ontzettend lastig, maar één dag later moeten we het toch ook enigszins relativeren. Enerzijds was die Hayman toch echt wel sterk en heeft hij het niet gestolen. Anderzijds vind ik ook dat onze mannen er alles aan gedaan hebben. Hoe frustrerend zou het niet geweest zijn mocht de Australiër op zijn Terpstra’s zijn weg gereden terwijl onze landgenoten naar mekaar bleven kijken? Dan toch liever strijdend ten onder gaan zoals gisteren. We mogen fier zijn op onze mannen en het kan niet altijd prijs zijn.

Hayman stond in geen enkele van de 261 ploegen. Dirk Muys had echter de rest van de kopgroep in zijn ploeg en haalde het met zijn ploeg ‘Den hengst’  voor Pascal Meirlaen en Hendrik Sneijers.

In de stand diepen Cobe Lapierre en Andy Moerman de kloof op hun achtervolgers verder uit. Ondanks het feit dat ze geen klimmers meer in de ploeg hebben die nog punten kunnen scoren, zal het toch bijzonder lastig worden om hen nog van de eerste twee plaatsen te houden.

Woensdag begint het klimfestijn met een opwarmertje in de Brabantse Pijl.

De oudste koers van Vlaanderen kende gisteren opnieuw zijn traditionele verloop. Daar is op zich niets mis mee. Zeker niet als het dan uiteindelijk tot de verhoopte koninklijke spurt komt. Ditmaal geen valpartijen, waarvoor de Scheldeprijs helaas gekend stond en waardoor Greipel vorig jaar zelfs niet wou starten. Het sein voor de organisatie om twee ingrepen te doen: meer bochten in de finale, zodat het peloton op een lint komt en minder ploegen aan de start, zodat het peloton uiteraard minder groot is. Een geslaagde zet. Het leverde een sprint op tussen de 3 tenoren: Marcel Kittel, Mark Cavendish en André Greipel. Samen goed voor 7x Scheldeprijs en 44 Tour de France ritten. Kittel veegde de nul weg voor Etixx-Quickstep in de kassei- (nou ja) -koersen. Edward Theuns (te gast op de Nacht van de Koers) werd knap vierde. Net een plaatsje tekort om weer op het podium te mogen bij zijn vriendin en podium miss Lien Crapoen. Ook aanwezig op de Nacht, voor de liefhebbers J

Gerda Verbeke had het volledige podium in haar ploeg. De vrouw van ex-winnaar Pieter Soete zorgde zo voor de eerste vrouwelijke overwinning. Frederik Vandenweghe behaalde dezelfde score, maar had daarvoor een iets hoger budget nodig. Opnieuw tweede dus, net als in Kuurne. Davy Vierstraete, schoonbroer van Gerda, behaalt ook al zijn tweede eervolle vermelding na een podiumplaats.

In de stand blijft Cobe Lapierre aan de leiding. Zijn broer stijgt naar de derde plaats. Andy Moerman blijft tweede. Zondag is er de laatste kans voor de kasseirenners en bijgevolg ook voor veel ploegen om punten te pakken.

Na de overwinning van Kittel is er iets minder druk voor Tom Boonen zondag, want daar kijken we nu uiteraard met zijn allen naar uit. Het laatste duel tussen Boonen en Cancellara. Ik geloof dat Boonen kan mee strijden voor de overwinning met de 3 mannen die Gent-Wevelgem en de Ronde domineerden: Sagan, Cancellara en Vanmarcke. De Kempenaar heeft zijn hele winter op deze wedstrijd afgestemd. Ik ben er van overtuigd dat hij doelbewust niet op hellingen en explosiviteit heeft getraind, maar alles op kracht en uithouding. Dat zal zondag renderen. Toch zal dit niet voldoende zijn om de genoemde 3 tenoren zomaar over de knie te leggen. De kans is klein dat hij ze kan uit het wiel rijden, maar omgekeerd zal het voor het trio ook niet simpel zijn. En in de sprint na zo’n zware wedstrijd is Boonen nog altijd ijzersterk. Aan het team zal het alvast ook niet liggen, want die zullen zich nog een laatste keer echt dubbel plooien voor hun gerespecteerde kopman.

Toch is het ook niet ondenkbeeldig dat een outsider wint zondag, want er wordt rugwind voorspeld. Wat als een Stuyven en een Trentin of Martin mee gaan in een ontsnapping?